ดอกไม้สีแดงริมบานหน้าต่าง
ยิ้มให้กับจันทร์เสี้ยวท่ามกลางความหนาว
ฉันมองดูดอกไม้นั้น
พลางสงสัยถึงยอดนักกวีเอกของโลก
ถ้าเป็นพวกท่านจะแต่งกวีอย่างไร
เพียงมีดอกไม้และดวงจันทร์
เสียงกระซิบที่ลอยมาตามสายลมที่แผ่วเบา
Fuck You !!!
................
มันไม่ใช่เสียงของยอดนักกวีเอก
แต่เป็นเสียงก่นด่าของเหล่าผู้ไม่มีความฝัน
เสียงเหล่านั้นยังคงดังก้องอยู่ท่ามกลางราตรี
สิ่งที่ผมเชื่อและสิ่งที่พวกเขาเชื่อล้วนต่างกัน
เขามองดวงจันทร์และดอกไม้เป็นแค่สิ่งไรสาระ
ผมมองดวงจันทร์และดอกไม้เป็นแรงบันดาลใจแก่บทกวี
และผมลงมือเขียนบทกวีต่อไปโดยทิ้งเสียงเหล่านั้นไว้เบื้องหลัง
